SagaMuseum

SÖGUSAFNIÐ Margir halda að Sögusafnið sé vaxmyndasafn en þar er þó nokkur munur þar á. Notaðar eru afsteypur af fólki til að skapa þær persónur sem fjallað er um og þær eru gerðar úr silikoni og eru ótrúlega raunverulegar. Það sem gerir safnið enn frábrugnara erlendum vaxmyndasöfnum er sjálft andartak atburðarins í leikmyndinni. Uppsetningar og líkamsstöður persónanna miðast við að gera safnið sem líflegast, með öðrum orðum að grípa hið sögulega andartak.

Gestir fá leiðsögn á litlum geislaspilara sem er á íslensku, ensku, frönsku, sænsku og þýsku. Einnig er til sölu sýningarskrá þar sem fjallað er um hverja leikmynd fyrir sig á íslensku og ensku. Sem dæmi um leikmyndir má nefna landnám Ingólfs Arnarsonar og Hallveigu Fróðadóttur í Reykjavík. Snorri Sturluson við ritstörf í Snorrastofu og aftöku Jóns Arasonar síðasta kaþólska biskupsins, árið 1550.